Otwarte drzwi... w Radymnie
W styczniu 2011 r. w Radymnie powstała Parafialna Świetlicy Środowiskowa, która działa na zasadzie otwartych drzwi. Oznacza to, że ktokolwiek przyjdzie, również takie dzieci, które nie mają problemów w nauce, mogą miło i pożytecznie przeżyć czas.
"Świetlica powstała w odpowiedzi na sytuację, jaką możemy zaobserwować w obecnych czasach. Młodzież i dzieci mają ogromne problemy w samodzielnym odrabianiu zadań domowych, nie mają gdzie spędzać wolnych chwil, aby pobyć razem, nauczyć się czegoś pożytecznego, a nade wszystko czerpać pozytywne wzorce. Tutaj mogą to wszystko otrzymać oraz spędzić czas bezpiecznie i pod fachową opieką" - wyznaje mgr Aneta Dubiel-Korzepa, która jest pedagogiem-terapeutą i profilaktykiem oraz pełni rolę koordynatora pracy świetlicy.
Każdy dla siebie coś tutaj znajdzie. Komfortem jest duża ilość różnych, dobrze wyposażonych, pracowni. Nieocenione wprost jest systematyczne wspieranie czteroosobowego zespołu wychowawców, przez grupę wolontariuszy, którzy przychodzą po szkole i z chęcią oddają serce, wiedzę i zdolności dzieciom i młodzieży.
"Widzimy, że wolontariusze czują się w tym, co robią dobrze, nie ograniczamy ich, dajemy im wolną rękę" - opowiada pani Aneta.
Na pytanie jakie atrakcje oferuje świetlica, odpowiada: "Uczęszczający mogą m.in. po odrobieniu zadań domowych pograć na komputerze, korzystać ze stołu do ping-ponga, bilarda, bo nie wszystkie dzieci w domu mają taką możliwość".
Moja propozycja zwiedzenia placówki spotyka się z aprobatą. Tak więc ruszamy w "teren". Typowa świetlica edukacyjna, a w niej dzieci pod bacznym okiem wychowawczyni Marty malują, kolorują, układają puzzle. Wywieszone rysunki, autorstwa być może przyszłych mistrzów malarstwa, ukazują obraz życia społecznego i rodzinnego.
W pracowni komputerowej dostrzegamy niezwykłe skupienie na twarzach młodych odbiorców treści płynących z monitorów. Uspokojony przez wychowawczynię Monikę, że dzieci są bezpieczne, ponieważ treści te są wyłącznie edukacyjne - udaję się w dalszą podróż.
W pracowni muzycznej trafiamy na grę na gitarze w wykonaniu Klaudii. Po zasłuchaniu się w odbiór pięknych dźwięków wydobywanych z "pudła" tego instrumentu przez Kubę, jednego z odbiorców talentu Klaudii, stwierdzamy, że warto było tu zajrzeć.
W pracowni terapii zajęciowej spotykamy dzieci, które robią różne kartki świąteczne. "Można nauczyć się wykonywać różnymi technikami te prace, na przykład techniką decoupag, farbami żelowymi oraz wykorzystując różnorodne materiały m.in. makaron" - tłumaczy wolontariuszka Aneta, sprawująca nadzór nad pracami wymagającymi niezwykłych zdolności manualnych.
Docieramy także do pomieszczenia do nauki indywidualnej, gdzie dwie osoby w skupieniu i ciszy odrabiają lekcje. Panująca tam atmosfera, nad którą czuwa wychowawca Wojtek przypomina nam czasy własnej edukacji.
Dowiaduję się, że na niższej kondygnacji jest pomieszczenie rekreacyjne, gdzie znajduje się bilard i stół do gry w tenisa. Wierzę na słowo.
Do świetlicy od poniedziałku do piątku, w godzinach od 15.00 do 19.00 uczęszcza średnio dziennie około 40 osób. Codziennie jest wydawany obiad, czasami połączony ze słodką niespodzianką.
Człowiek to nie tylko intelekt i ciało, ale także dusza. Zapytana o tę kwestię pani Aneta odpowiada: "Uczymy dzieci i młodzież pozytywnych wzorców, przypominamy im o tym, że zawsze należy pamiętać o Panu Bogu i starać się być blisko Niego przez modlitwę, uczestnictwo we Mszy św., nabożeństwach. W okresie Wielkiego Postu w każdy piątek uczestniczyliśmy czynnie, poprzez czytanie rozważań poszczególnych stacji, w Drodze Krzyżowej. W październiku codziennie szliśmy do kaplicy w nowo budowanym kościele, gdzie odmawialiśmy wspólnie różaniec. Każde dziecko również stara się raz w tygodniu uczestniczyć we Mszy św. jako dziękczynienie za otrzymane dobro, bądź w intencji pomocy w nauce, czy o zdrowie dla rodziców'.
Widząc wspaniałe wyposażenie świetlicy (podczas mojej wizyty otwierane były kolejne paczki z bardzo praktycznym sprzętem) poprosiłem o przybliżenie Czytelnikom tematu wspierania placówki. "Otrzymaliśmy dotację z Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Rzeszowie na doposażenie świetlicy, a także od Burmistrza Radymna Wiesława Pirożka na działania profilaktyczne" - z radością na twarzy stwierdza pani Aneta. "Jeśli chodzi o plany na przyszłość, to przygotowujemy jasełka z udziałem dzieci i młodzieży naszej placówki, a także pragniemy wyposażyć salę sportową, w której będzie m.in. mini siłownia, rower stacjonarny, bieżnia" - dodaje.
Nasze spotkanie Pani Aneta podsumowuje stwierdzeniem: "Nam nie zależy na statystykach, żeby było np. 100 dzieci. Nam zależy na tym, aby pomóc choćby jednej rodzinie, jednemu dziecku".
Nie byłoby tej świetlicy, gdyby nie nasz ks. proboszcz Czesław Jaworski, który nie akcentuje swego udziału w tym pięknym Bożym dziele. Poproszony o refleksję, mówi: "Na pewno jest to jakaś forma dotarcia do dzieci i młodzieży, a także okazja do ich spotkań z Panem Bogiem, choćby podczas Mszy św., adoracji Najświętszego Sakramentu". Po chwili dodaje: "Bardzo mnie cieszy fakt, że uczestnicy świetlicowych spotkań nie tylko żyją zabawą. Dla wielu z tych młodych ludzi, którzy w domu sami sobie z niektórymi sprawami nie poradzą, pobyt tutaj przynosi wymierny pożytek".
Tekst i zdjęcia Zdzisław Wójcik
PB10001 - dzieci podczas zajęć w świetlicy edukacyjnej
PB10010 - dzieci podczas zajęć w pracowni komputerowej
PB10013 - dzieci podczas zajęć w pracowni muzycznej
PB10017 - dzieci podczas zajęć w pracowni terapii zajęciowej
"Świetlica powstała w odpowiedzi na sytuację, jaką możemy zaobserwować w obecnych czasach. Młodzież i dzieci mają ogromne problemy w samodzielnym odrabianiu zadań domowych, nie mają gdzie spędzać wolnych chwil, aby pobyć razem, nauczyć się czegoś pożytecznego, a nade wszystko czerpać pozytywne wzorce. Tutaj mogą to wszystko otrzymać oraz spędzić czas bezpiecznie i pod fachową opieką" - wyznaje mgr Aneta Dubiel-Korzepa, która jest pedagogiem-terapeutą i profilaktykiem oraz pełni rolę koordynatora pracy świetlicy.
Każdy dla siebie coś tutaj znajdzie. Komfortem jest duża ilość różnych, dobrze wyposażonych, pracowni. Nieocenione wprost jest systematyczne wspieranie czteroosobowego zespołu wychowawców, przez grupę wolontariuszy, którzy przychodzą po szkole i z chęcią oddają serce, wiedzę i zdolności dzieciom i młodzieży.
"Widzimy, że wolontariusze czują się w tym, co robią dobrze, nie ograniczamy ich, dajemy im wolną rękę" - opowiada pani Aneta.
Na pytanie jakie atrakcje oferuje świetlica, odpowiada: "Uczęszczający mogą m.in. po odrobieniu zadań domowych pograć na komputerze, korzystać ze stołu do ping-ponga, bilarda, bo nie wszystkie dzieci w domu mają taką możliwość".
Moja propozycja zwiedzenia placówki spotyka się z aprobatą. Tak więc ruszamy w "teren". Typowa świetlica edukacyjna, a w niej dzieci pod bacznym okiem wychowawczyni Marty malują, kolorują, układają puzzle. Wywieszone rysunki, autorstwa być może przyszłych mistrzów malarstwa, ukazują obraz życia społecznego i rodzinnego.
W pracowni komputerowej dostrzegamy niezwykłe skupienie na twarzach młodych odbiorców treści płynących z monitorów. Uspokojony przez wychowawczynię Monikę, że dzieci są bezpieczne, ponieważ treści te są wyłącznie edukacyjne - udaję się w dalszą podróż.
W pracowni muzycznej trafiamy na grę na gitarze w wykonaniu Klaudii. Po zasłuchaniu się w odbiór pięknych dźwięków wydobywanych z "pudła" tego instrumentu przez Kubę, jednego z odbiorców talentu Klaudii, stwierdzamy, że warto było tu zajrzeć.
W pracowni terapii zajęciowej spotykamy dzieci, które robią różne kartki świąteczne. "Można nauczyć się wykonywać różnymi technikami te prace, na przykład techniką decoupag, farbami żelowymi oraz wykorzystując różnorodne materiały m.in. makaron" - tłumaczy wolontariuszka Aneta, sprawująca nadzór nad pracami wymagającymi niezwykłych zdolności manualnych.
Docieramy także do pomieszczenia do nauki indywidualnej, gdzie dwie osoby w skupieniu i ciszy odrabiają lekcje. Panująca tam atmosfera, nad którą czuwa wychowawca Wojtek przypomina nam czasy własnej edukacji.
Dowiaduję się, że na niższej kondygnacji jest pomieszczenie rekreacyjne, gdzie znajduje się bilard i stół do gry w tenisa. Wierzę na słowo.
Do świetlicy od poniedziałku do piątku, w godzinach od 15.00 do 19.00 uczęszcza średnio dziennie około 40 osób. Codziennie jest wydawany obiad, czasami połączony ze słodką niespodzianką.
Człowiek to nie tylko intelekt i ciało, ale także dusza. Zapytana o tę kwestię pani Aneta odpowiada: "Uczymy dzieci i młodzież pozytywnych wzorców, przypominamy im o tym, że zawsze należy pamiętać o Panu Bogu i starać się być blisko Niego przez modlitwę, uczestnictwo we Mszy św., nabożeństwach. W okresie Wielkiego Postu w każdy piątek uczestniczyliśmy czynnie, poprzez czytanie rozważań poszczególnych stacji, w Drodze Krzyżowej. W październiku codziennie szliśmy do kaplicy w nowo budowanym kościele, gdzie odmawialiśmy wspólnie różaniec. Każde dziecko również stara się raz w tygodniu uczestniczyć we Mszy św. jako dziękczynienie za otrzymane dobro, bądź w intencji pomocy w nauce, czy o zdrowie dla rodziców'.
Widząc wspaniałe wyposażenie świetlicy (podczas mojej wizyty otwierane były kolejne paczki z bardzo praktycznym sprzętem) poprosiłem o przybliżenie Czytelnikom tematu wspierania placówki. "Otrzymaliśmy dotację z Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Rzeszowie na doposażenie świetlicy, a także od Burmistrza Radymna Wiesława Pirożka na działania profilaktyczne" - z radością na twarzy stwierdza pani Aneta. "Jeśli chodzi o plany na przyszłość, to przygotowujemy jasełka z udziałem dzieci i młodzieży naszej placówki, a także pragniemy wyposażyć salę sportową, w której będzie m.in. mini siłownia, rower stacjonarny, bieżnia" - dodaje.
Nasze spotkanie Pani Aneta podsumowuje stwierdzeniem: "Nam nie zależy na statystykach, żeby było np. 100 dzieci. Nam zależy na tym, aby pomóc choćby jednej rodzinie, jednemu dziecku".
Nie byłoby tej świetlicy, gdyby nie nasz ks. proboszcz Czesław Jaworski, który nie akcentuje swego udziału w tym pięknym Bożym dziele. Poproszony o refleksję, mówi: "Na pewno jest to jakaś forma dotarcia do dzieci i młodzieży, a także okazja do ich spotkań z Panem Bogiem, choćby podczas Mszy św., adoracji Najświętszego Sakramentu". Po chwili dodaje: "Bardzo mnie cieszy fakt, że uczestnicy świetlicowych spotkań nie tylko żyją zabawą. Dla wielu z tych młodych ludzi, którzy w domu sami sobie z niektórymi sprawami nie poradzą, pobyt tutaj przynosi wymierny pożytek".
Tekst i zdjęcia Zdzisław Wójcik
PB10001 - dzieci podczas zajęć w świetlicy edukacyjnej
PB10010 - dzieci podczas zajęć w pracowni komputerowej
PB10013 - dzieci podczas zajęć w pracowni muzycznej
PB10017 - dzieci podczas zajęć w pracowni terapii zajęciowej
