Dobro żyje
Podczas ferii wielu młodych ludzi korzystało z różnych form wypoczynku. Część, w trosce o sprawność fizyczną, uczestniczyła w obozach sportowych. Inni dbali o kondycję zarówno ciała, jak i ducha.
Od 14 do 18 lutego 2013 r., osiemnaścioro dzieci z parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Maćkowicach koło Przemyśla skupionych w Oazie Dzieci Bożych przeżywało niezwykłe wydarzenia. Dzieci pod opieką doświadczonych wychowawców i Ks. Moderatora poznały interesujących ludzi i odwiedziły ciekawe miejsca. Ale po kolei...
Już czwartkowe rozpoczęcie zimowiska dostarczyło sporo emocji. Każda z grup otrzymała swoją nazwę: I - "Strach się bać", II - "Zosie wspólnotosie", III - "Dziub-dziuby". "Wspólna modlitwa, meldunki składane Ks. Moderatorowi przez wychowawców poszczególnych grup, odśpiewanie hymnu państwowego - tak rozpoczynał się każdy dzień naszego zimowiska" - opowiada, z tęsknotą w głosie, Patryk. "Pamiętam, że na początku zaczęliśmy tworzyć proporczyki, które były znakami rozpoznawczymi poszczególnych grup. Później pojechaliśmy do Prawosławnego Monasteru Świętego Cyryla i Metodego w Ujkowicach" - wspomina Madzia. Tam Ojcowie zapoznali dzieci z historią tego miejsca, panującymi zwyczajami i obrzędami, a także nie szczędzili opowieści o swoim życiu. Po powrocie na plebanię, dzieci przygotowały się do uczestnictwa w parafialnej Mszy św., podczas której czytały modlitwę wiernych, niosły dary, śpiewały psalm i pieśni.
Nowy dzień i kolejne atrakcje. Każdego dnia inna grupa piekła ciasteczka. Asystowały, a także w razie potrzeby udzielały dzieciom przy tych pracach stosownej pomocy, animatorki. Dorosłe dziewczyny, które kiedyś od swoich mam nauczyły się tej, nie lada sztuki, z podziwem patrzyły, jak ich dużo młodsi podopieczni, z łatwością pojmują zawiłości sztuki kulinarnej. Trzeba podkreślić, że niejedną mamusię, po skosztowaniu tych wyrobów, aż rozpierała duma z powodu zdolności, jakie posiada jej pociecha. "Gdy wróciłam do domu, mamusia nie mogła uwierzyć, że to jest "ciacho" mojej produkcji" - dzieli się wrażeniami Ania. Kolejną atrakcją był wyjazd do Muzeum Ziemi Przemyskiej. Oprócz zwiedzania, dzieci uczestniczyły w warsztatach muzealnych Decoupage, wykonując, pod kierunkiem specjalisty, piękne prace. Po powrocie do Maćkowic, oazowicze przeżywali Mszę św., a następnie, podczas nabożeństwa, czytali rozważania poszczególnych stacji Drogi Krzyżowej.
W sobotę, wyśmienite ciasteczka upiekła kolejna grupa. Nie wiem jak to się stało, ale część z nich "dotrwała" do czasu mojej wizyty u tych wspaniałych młodych ludzi. Z przyjemnością stwierdzam, że dawno, takich smacznych, nie jadłem. Po degustacji podzieliłem się - co godne jest podkreślenia - z bardzo aktywnymi słuchaczami, moją wiedzą i doświadczeniem na temat bezpieczeństwa pożarowego oraz krwiodawstwa. Po przeprowadzeniu konkursu wiedzy na powyższe tematy, z radością przekazałem im, m.in. pamiątkowe kalendarze tematycznie nawiązujące do omawianych zagadnień. Zajęcia z "bibułkarstwa", prowadzone przez p. Małgorzatę Makuchowską z Maćkowic przyczyniły się do pogłębienia wiedzy w tym temacie oraz "zarażenia" tą niezwykłą pasją kilku uczestników.
W sobotę wieczorem oraz w niedzielę rano oazowicze wraz z opiekunami czynnie uczestniczyli w Mszach św. odprawianych, podobnie jak wcześniejsze, przez ks. proboszcza, w miejscowym kościele. Dzieci tego dnia odwiedziły Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej w Przemyślu, gdzie m.in. zapoznały się ze sprzętem stanowiącym wyposażenie tej jednostki, przymierzyły strażackie ubrania specjalne, wysłuchały ciekawych opowieści z życia przemyskich ratowników. "Chyba zostanę w przyszłości strażakiem. Myślałem o tym już po spotkaniu z p. Zdzisławem, a teraz po wizycie w straży, jestem niemal pewny swojej decyzji" - wyznaje Piotruś. Później, już na miejscu, gdzie odbywało się zimowisko, dzieci uczyły się gry w szachy pod kierownictwem p. Krzysztofa. Następnie, w sali gimnastycznej miejscowego Zespołu Szkół Podstawowych i Gimnazjalnych miały miejsce zawody sportowe: przeciąganie liny, później gra w dwa ognie i siatkówkę. Podczas tych zajęć dzieci zrozumiały, że aby osiągnąć obrany cel, potrzebny jest duży wysiłek fizyczny oraz zgodna współpraca całego zespołu.
W ostatnim dniu, oprócz czynności, które były realizowane cyklicznie, każda grupa ukończyła swój proporzec identyfikacyjny. Dzieci podjęły także trud wykonania projektu, a następnie budowy twierdzy z pudełek kartonowych. "Jest bardzo fajnie. Takie ferie są o wiele lepsze, niż spędzanie czasu w domu przed telewizorem" _ twierdzi Marcelinka. Po tych, niemal "budowlanych' zmaganiach, nastąpiło to, o czym nikt nie chciał wcześniej nawet myśleć - zakończenie zimowiska.
Kierownikiem zimowiska był Ks. Moderator - proboszcz tutejszej parafii. Dzieci znajdowały się pod troskliwą opieką wychowawców, m.in. p. Anny - absolwentki filologii polskiej, którą ukończyła na Uniwersytecie Rzeszowskim. Jest ona także absolwentką edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Jej wykształcenie i doświadczenie bardzo przydało się w pracy z dziećmi. W gronie wychowawców znalazły się także siostry: p. Magdalena, która również ukończyła filologię polską na ww. Uniwersytecie i p. Ewa - studiująca matematykę na tej uczelni. "Dzieci przychodziły na kilka godzin dziennie. Do wyboru miały sporo zajęć. Największą popularnością cieszyły się zajęcia z "bibułkarstwa" - opowiada p. Anna. Zespół wychowawców wspierali: p. Adam - absolwent Akademii Ekonomicznej w Krakowie oraz p. Krzysztof, który ukończył informatykę na Politechnice Rzeszowskiej.
Ci młodzi ludzie, którzy przebywali ze sobą wcześniej co tydzień, podczas spotkań oazowych, pragną po zimowisku te spotkania kontynuować. Ks. Moderator wraz z diakonią wychowawczą zgodnie stwierdzili, że podczas tego zgrupowania ujawniły się ukryte talenty dzieci. Na przykład Bartek jest zapalonym ornitologiem. Ta pasja pochłania go do tego stopnia, że mógłby o ptakach opowiadać godzinami. Maciek posiada zdolności konstruktorskie, a Ania i Krzysiu plastyczne. Kamilka, Marlenka i Marcelina wykazują zainteresowania muzyczne. Patryk historyczne.
Bliższe spotkania z ciekawymi ludźmi owocują nowymi inicjatywami. W rozmowie z ks. proboszczem i wychowawcami dowiedziałem się, że p. Anna, p. Krzysztof oraz Paweł i Krystian zgłosili ks. proboszczowi chęć udzielania cyklicznych korepetycji z przedmiotów ścisłych i humanistycznych. Jest to piękne, że młodzi - młodym chcą bezinteresownie pomagać.
Ks. proboszcz oraz opiekunowie poinformowali mnie, iż wstępny program zimowiska był o wiele bogatszy od tego, który ze względu na ograniczenia czasowe udało się zrealizować. W związku z powyższym diakonia wychowawcza po konsultacji z dziećmi uznała, że niezrealizowane zajęcia będą dalej kontynuowane w czasie weekendów. Pomysł ten został przyjęty przez dzieci z wielką radością.
Jak kamień rzucony w wodę zatacza coraz szersze kręgi, tak dobro czynione w tej parafii, jednym ludziom przez drugich, powiększa się. Należy wierzyć, że z pomocą Bożą, ks. proboszcza i ludzi, w których tli się chęć zrobienia czegoś dobrego, służącego lokalnej społeczności, plany które zrodziły się podczas zimowiska zostaną zrealizowane.
Tekst Zdzisław Wójcik, zdjęcia Krzysztof Wojdyło (7) i Zdzisław Wójcik
020 - oazowicze w drodze z plebanii do pałacu hr. Skibniewskich w Maćkowicach,
043 - sztuka decopupage w Muzeum Ziemi Przemyskiej,
403 - nauka gry w szachy na plebanii pod kierunkiem p. Krzysztofa,
P2160135 - pamiątkowa fotografia oazowiczów z opiekunami, ks. proboszczem i zaproszonym gościem - fot. Z. Wójcik,
467 - zajęcia z p. Małgorzatą Makuchowską,
613 - wizyta w KM PSP w Przemyślu,
834 - zajęcia fizyczne w sali gimnastycznej,
879 - dzieci składają na ręce ks. proboszcza dary ofiarne, a młodzież z zimowiska zapewnia oprawę liturgiczną.
Od 14 do 18 lutego 2013 r., osiemnaścioro dzieci z parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Maćkowicach koło Przemyśla skupionych w Oazie Dzieci Bożych przeżywało niezwykłe wydarzenia. Dzieci pod opieką doświadczonych wychowawców i Ks. Moderatora poznały interesujących ludzi i odwiedziły ciekawe miejsca. Ale po kolei...
Już czwartkowe rozpoczęcie zimowiska dostarczyło sporo emocji. Każda z grup otrzymała swoją nazwę: I - "Strach się bać", II - "Zosie wspólnotosie", III - "Dziub-dziuby". "Wspólna modlitwa, meldunki składane Ks. Moderatorowi przez wychowawców poszczególnych grup, odśpiewanie hymnu państwowego - tak rozpoczynał się każdy dzień naszego zimowiska" - opowiada, z tęsknotą w głosie, Patryk. "Pamiętam, że na początku zaczęliśmy tworzyć proporczyki, które były znakami rozpoznawczymi poszczególnych grup. Później pojechaliśmy do Prawosławnego Monasteru Świętego Cyryla i Metodego w Ujkowicach" - wspomina Madzia. Tam Ojcowie zapoznali dzieci z historią tego miejsca, panującymi zwyczajami i obrzędami, a także nie szczędzili opowieści o swoim życiu. Po powrocie na plebanię, dzieci przygotowały się do uczestnictwa w parafialnej Mszy św., podczas której czytały modlitwę wiernych, niosły dary, śpiewały psalm i pieśni.
Nowy dzień i kolejne atrakcje. Każdego dnia inna grupa piekła ciasteczka. Asystowały, a także w razie potrzeby udzielały dzieciom przy tych pracach stosownej pomocy, animatorki. Dorosłe dziewczyny, które kiedyś od swoich mam nauczyły się tej, nie lada sztuki, z podziwem patrzyły, jak ich dużo młodsi podopieczni, z łatwością pojmują zawiłości sztuki kulinarnej. Trzeba podkreślić, że niejedną mamusię, po skosztowaniu tych wyrobów, aż rozpierała duma z powodu zdolności, jakie posiada jej pociecha. "Gdy wróciłam do domu, mamusia nie mogła uwierzyć, że to jest "ciacho" mojej produkcji" - dzieli się wrażeniami Ania. Kolejną atrakcją był wyjazd do Muzeum Ziemi Przemyskiej. Oprócz zwiedzania, dzieci uczestniczyły w warsztatach muzealnych Decoupage, wykonując, pod kierunkiem specjalisty, piękne prace. Po powrocie do Maćkowic, oazowicze przeżywali Mszę św., a następnie, podczas nabożeństwa, czytali rozważania poszczególnych stacji Drogi Krzyżowej.
W sobotę, wyśmienite ciasteczka upiekła kolejna grupa. Nie wiem jak to się stało, ale część z nich "dotrwała" do czasu mojej wizyty u tych wspaniałych młodych ludzi. Z przyjemnością stwierdzam, że dawno, takich smacznych, nie jadłem. Po degustacji podzieliłem się - co godne jest podkreślenia - z bardzo aktywnymi słuchaczami, moją wiedzą i doświadczeniem na temat bezpieczeństwa pożarowego oraz krwiodawstwa. Po przeprowadzeniu konkursu wiedzy na powyższe tematy, z radością przekazałem im, m.in. pamiątkowe kalendarze tematycznie nawiązujące do omawianych zagadnień. Zajęcia z "bibułkarstwa", prowadzone przez p. Małgorzatę Makuchowską z Maćkowic przyczyniły się do pogłębienia wiedzy w tym temacie oraz "zarażenia" tą niezwykłą pasją kilku uczestników.
W sobotę wieczorem oraz w niedzielę rano oazowicze wraz z opiekunami czynnie uczestniczyli w Mszach św. odprawianych, podobnie jak wcześniejsze, przez ks. proboszcza, w miejscowym kościele. Dzieci tego dnia odwiedziły Komendę Miejską Państwowej Straży Pożarnej w Przemyślu, gdzie m.in. zapoznały się ze sprzętem stanowiącym wyposażenie tej jednostki, przymierzyły strażackie ubrania specjalne, wysłuchały ciekawych opowieści z życia przemyskich ratowników. "Chyba zostanę w przyszłości strażakiem. Myślałem o tym już po spotkaniu z p. Zdzisławem, a teraz po wizycie w straży, jestem niemal pewny swojej decyzji" - wyznaje Piotruś. Później, już na miejscu, gdzie odbywało się zimowisko, dzieci uczyły się gry w szachy pod kierownictwem p. Krzysztofa. Następnie, w sali gimnastycznej miejscowego Zespołu Szkół Podstawowych i Gimnazjalnych miały miejsce zawody sportowe: przeciąganie liny, później gra w dwa ognie i siatkówkę. Podczas tych zajęć dzieci zrozumiały, że aby osiągnąć obrany cel, potrzebny jest duży wysiłek fizyczny oraz zgodna współpraca całego zespołu.
W ostatnim dniu, oprócz czynności, które były realizowane cyklicznie, każda grupa ukończyła swój proporzec identyfikacyjny. Dzieci podjęły także trud wykonania projektu, a następnie budowy twierdzy z pudełek kartonowych. "Jest bardzo fajnie. Takie ferie są o wiele lepsze, niż spędzanie czasu w domu przed telewizorem" _ twierdzi Marcelinka. Po tych, niemal "budowlanych' zmaganiach, nastąpiło to, o czym nikt nie chciał wcześniej nawet myśleć - zakończenie zimowiska.
Kierownikiem zimowiska był Ks. Moderator - proboszcz tutejszej parafii. Dzieci znajdowały się pod troskliwą opieką wychowawców, m.in. p. Anny - absolwentki filologii polskiej, którą ukończyła na Uniwersytecie Rzeszowskim. Jest ona także absolwentką edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Jej wykształcenie i doświadczenie bardzo przydało się w pracy z dziećmi. W gronie wychowawców znalazły się także siostry: p. Magdalena, która również ukończyła filologię polską na ww. Uniwersytecie i p. Ewa - studiująca matematykę na tej uczelni. "Dzieci przychodziły na kilka godzin dziennie. Do wyboru miały sporo zajęć. Największą popularnością cieszyły się zajęcia z "bibułkarstwa" - opowiada p. Anna. Zespół wychowawców wspierali: p. Adam - absolwent Akademii Ekonomicznej w Krakowie oraz p. Krzysztof, który ukończył informatykę na Politechnice Rzeszowskiej.
Ci młodzi ludzie, którzy przebywali ze sobą wcześniej co tydzień, podczas spotkań oazowych, pragną po zimowisku te spotkania kontynuować. Ks. Moderator wraz z diakonią wychowawczą zgodnie stwierdzili, że podczas tego zgrupowania ujawniły się ukryte talenty dzieci. Na przykład Bartek jest zapalonym ornitologiem. Ta pasja pochłania go do tego stopnia, że mógłby o ptakach opowiadać godzinami. Maciek posiada zdolności konstruktorskie, a Ania i Krzysiu plastyczne. Kamilka, Marlenka i Marcelina wykazują zainteresowania muzyczne. Patryk historyczne.
Bliższe spotkania z ciekawymi ludźmi owocują nowymi inicjatywami. W rozmowie z ks. proboszczem i wychowawcami dowiedziałem się, że p. Anna, p. Krzysztof oraz Paweł i Krystian zgłosili ks. proboszczowi chęć udzielania cyklicznych korepetycji z przedmiotów ścisłych i humanistycznych. Jest to piękne, że młodzi - młodym chcą bezinteresownie pomagać.
Ks. proboszcz oraz opiekunowie poinformowali mnie, iż wstępny program zimowiska był o wiele bogatszy od tego, który ze względu na ograniczenia czasowe udało się zrealizować. W związku z powyższym diakonia wychowawcza po konsultacji z dziećmi uznała, że niezrealizowane zajęcia będą dalej kontynuowane w czasie weekendów. Pomysł ten został przyjęty przez dzieci z wielką radością.
Jak kamień rzucony w wodę zatacza coraz szersze kręgi, tak dobro czynione w tej parafii, jednym ludziom przez drugich, powiększa się. Należy wierzyć, że z pomocą Bożą, ks. proboszcza i ludzi, w których tli się chęć zrobienia czegoś dobrego, służącego lokalnej społeczności, plany które zrodziły się podczas zimowiska zostaną zrealizowane.
Tekst Zdzisław Wójcik, zdjęcia Krzysztof Wojdyło (7) i Zdzisław Wójcik
020 - oazowicze w drodze z plebanii do pałacu hr. Skibniewskich w Maćkowicach,
043 - sztuka decopupage w Muzeum Ziemi Przemyskiej,
403 - nauka gry w szachy na plebanii pod kierunkiem p. Krzysztofa,
P2160135 - pamiątkowa fotografia oazowiczów z opiekunami, ks. proboszczem i zaproszonym gościem - fot. Z. Wójcik,
467 - zajęcia z p. Małgorzatą Makuchowską,
613 - wizyta w KM PSP w Przemyślu,
834 - zajęcia fizyczne w sali gimnastycznej,
879 - dzieci składają na ręce ks. proboszcza dary ofiarne, a młodzież z zimowiska zapewnia oprawę liturgiczną.
